Marian Zdzisław Augustyniak, uczestnik Powstania Warszawskiego w książce, Superstes "Ergo Sum - przeżyłem, jestem" przedstawia swoje rozważania, doświadczenia i konkluzje na jego temat. Ta książka jest relacją mieszkańca Bliznego, który wraz z 4 kolegami utworzył kampinoski oddział AK Blizne. Autor opowiadanie zaczyna od "ścigania" się, dnia 1 września 1939 roku, kto pierwszy dopadnie do miejsca, na które spadały dwie niemieckie bomby. W podwarszawskiej wsi, Blizne Łaszczyńskiego, kilku chłopaków, kolegów prawie od urodzenia, wstąpiło do ZWZ, oddział w Chrzanowie. W szkołach i w pracy w Warszawie, byli świadkami, a czasem uczestnikami zdarzeń podczas okupacji. W lipcu 1944 względny spokój był zakłócony grzmotami, błyskami i łunami pożarów na wschodzie. Pierwszego sierpnia był oddźwięk tego na zachodniej części Warszawy. Z bliskiej Woli dochodziły odgłosy strzałów karabinowych i wybuchów granatów. Ogień i dym zaczęły wzbijać się w górę. Powstanie! Im znać nie dano. Piątka AK Blizne, 18 sierpnia, w dniu wysłania parlamentariuszy przez niemieckiego dowódcę, Gen. von dem Bacha-Zalewskiego do swego krewnego, dowódcy Powstania Gen. Bora-Komorowskiego, z matki Zalewskiej, poszła do Kampinosu... To bardzo ciekawa relacja świadka i uczestnika wydarzeń. [wypowiedź Zdzisława Augustyniaka na konferencji 21.10.2013] W czasie babickiej konferencji historycznej pan Zdzisław Augustyniak wyjątkowo dowcipnie i ze swadą zabrał głos. Ze zdziwieniem odnaleźli go krewni pp.Śladowscy, którzy nie wiedzieli o jego pobycie w Polsce. Tym bardziej nie spodziewali się spotkać go w babickim urzędzie.